Profesor Waldemar Ceran (1936–2009) należał do grona najwybitniejszych przedstawicieli polskiej humanistyki, a w szczególności rodzimej bizantynistyki. Był wieloletnim kierownikiem Zakładu, a następnie Katedry Historii Bizancjum Uniwersytetu Łódzkiego, pierwszej i największej takiej jednostki naukowo-dydaktycznej w Polsce. W swojej długiej i bogatej karierze uniwersyteckiej pełnił szereg ważnych funkcji, m.in. przewodniczącego, a później honorowego przewodniczącego, Komisji Bizantynologicznej przy Komitecie Nauk o Kulturze Antycznej Polskiej Akademii Nauk, będącej polskim komitetem narodowym Association Internationale des Études Byzantines. Był bezpośrednim uczniem i najbliższym współpracownikiem nestorki łódzkiej bizantynologii, prof. Haliny Evert-Kappesowej. Odbył długotrwałe specjalizacje zagraniczne u takich mistrzów jak prof. Paul Lemerle czy prof. Nina W. Pigulewska. Jako znawca dziejów bizantyńskich w ich całej rozciągłości chronologicznej i różnorodnych aspektach specjalizował się w dziejach późnoantycznej Antiochii, relacjach Kościoła z państwem bizantyńskim i historii klasztorów na Górze Atos. Był mistrzem i nauczycielem całego grona naukowców, recenzentem wielu rozpraw doktorskich, habilitacyjnych czy profesorskich – stąd decyzja o nadaniu nowopowstałemu centrum Jego imienia.

Biogram
Wykaz publikacji